Posted in Գրականություն 8

Ամառային իմ արկածները

Տարվա իմ ամենասիրելի եղանակը ամառն է և ես վստահ էի, որ այս տարի իմ ամառը անցնելու է շատ լավ և տարբերվելու է իմ մյուս ամառներից։ Ամառվա սկզբին ես հանձնեցի իմ ավարտական քննությունները՝ երաժշտական դպրոցում։ Քննությունների ավարտից 1 շաբաթ անց ծնողներիս հետ ուղևորվեցի Ռուսաստան։ Ռուսաստանում են բնակվում իմ շատ սիրելի քեռիները, մորաքույրը և հորեղբայրները։Այնտեղ տեղի ունեցավ իմ փոքր քեռու հարսանեկան արարողությունը։ Մենք միասին անցկացրեցինք լավ ժամանակ։

Մի քանի շաբաթ անց մենք վերադարձանք Հայաստան։ Ես մեծ քրոջս և փոքր եղբորս հետ գնացի Հանքավանի <<Զեփյուռ>> ճամբար, որտեղ ես ձեռք բերեցի նոր ընկերներ։ Մենք միասին խաղում էինք, լողում, արշավում։

 Ճամբարում մենք մնացինք 2 շաբաթ։ Քաղաք վերադառնալուց հետո մենք գնացինք գյուղ։ Այնտեղ իմ տատիկն ու պապիկը ունեն մեծ այգիներ, որտեղ աճում են բաղմաթիվ ծառեր, ծաղիկներ և այլ  բուսատեսակներ։ Մեր գյուղը գտնվում է ք. Գյումրիի հարևանությամբ և մենք որոշեցինք մեկ օր անցկացնել Գյումրիում:

 Երկար ժամանակ գյուղում անցկացնելուց հետո վերադարձանք քաղաք։ Ես և փոքր եղբայրս գնացինք Մխիթար Սեբաստացի կրթահամալիրի մուտքի ճամբար։ Մենք դպրոցի աշակերտների և ուսուցիչների հետ ուղևորվեցինք Սևան, որտեղ անցկացրեցի շատ լավ ժամանակ։

 2019 թվականի ամառը անցավ շատ ուրախ և անմոռանալի։

Posted in Պատումներ

Մուտքի ճամբար

Ես Քնարիկ Հակոբյանն եմ, 13 տարեկան: Շուտով կլրանա իմ 14 ամյակը: Արդեն 7 տարի է, ինչ սովորում եմ Թաիրովի միջնակարգ դպրոցում: Այս տարի ծնողներիս և իմ որոշմամբ որոշեցինք փոխել դպրոցս: Սկզբնական շրջանում չէի կողմնորոշվում, թե որ դպրոցը կարելի է ընտրել Երևանի 100-ից ավելի դպրոցներից: Հետո հետաքրքրվեցի Մխիթար Սեբաստացի կրթահամալիրով: Տեղեկացա, որ այն որոշ չափով տարբերվում է մնացած մասնավոր և պետական դպրոցներից, թե՛ կրթության ոլորտով, թե՛ էքսկուրսիաների, թե՛ սպորտային պարապունքների: Սկզբում հաճախեցի նախապատրաստական ճամբար: Առաջին օրը շատ լարված էի, բայց մանկավարժների և երեխաների ջերմ ընդունելությունը նպաստեց իմ ջերմ շփմանը բոլորի հետ: Եվ այդպես, երկու օր ես մեծ ոգևորությամբ հաճախում էի կրթահամալիր: Այնուհետև մենք երեք օրով գնացինք Սևանա լիճ:

Դա նպաստեց, մեր բոլորի շփման ամրապնդմանը: Մենք միասին խաղում էինք, լողում, զրուցում և նաև սար բարձրանում: Այդ ամենը տևեց ընդամենը երեք օր, բայց կարծես, թե մեկ ամսից ավել այնտեղ էինք եղել:

Երբ Սևանից վերադառնում էինք տխուր էի, որ այդ գեղեցիկ օրերն ավարտվեցին, սակայն գիտեի, որ այդպիսի ուղևորություններ դեռ շատ կունենամ ինձ արդեն հարազատ դարձած ընկերների և ուսուցիչների հետ: Շատ ուրախ եմ, որ Հայաստանում գոյություն ունի նմանատիպ դպրոց: Եվ այս օրերի համար մեծապես շնորհակալություն եմ ուզում հայտնել իմ շա՜տ սիրելի ընկեր Գոհարին և ընկեր Վարդուհուն, ովքեր ամեն բան անում էին, որ մեր ուղևորությունն անցնի էլ ավելի լավ, հետաքրքիր և հիշարժան: