1.Կարդա Մեսրոպ Մաշտոցի «Օրհնութիւն ապաշխարութեան» բանաստեղծությունը (էջ 26)

2.Դարձրու աշխարհաբար։
Այս կյանքի ծովը միշտ ինձ ալեկոծում է։ Մրրկացած թշնամի ալիքը ինձ վեր է բարձրացնում։ Բարի՛ նավապետ, ինձ ապավեն եղիր։
Ընկղմվելու մոտ եմ, օգնի՛ր ինձ, բարի՛ նավապետ, որովհետև իմ մեղքերը բեռի նման ծանրացել են։ Աստվա՛ծ, օգնի՛ր ինձ, քանզի այս անդունդի չար խորքը ընկղմում է ինձ, նավապե՛տ, ինձ ձեռք մեկնիր։ Փրկի՛ր վտանգից ինձ՝ նավաբեկիս, հանի՛ր այս ծովից, որ չկորչեմ իմ անօրենության մեջ։
3.Որոշիր՝ ում է դիմում։
Հեղինակը դիմում է Աստծուն։
4.Առանձնացրու այն բառերը, որով դիմում է Մաշտոցը։
Մաշտոցը Աստծուն դիմում է «նավապետ»։ Կարծում եմ՝ ընտրվել է հենց այդ բառը, որովհետև յուրաքանչյուրիս կյանքը Աստծու ձերքում է, և նա է հանդիսանում մեր նավապետն այս կյանքում։
5.Բացատրիր փոխաբերությունը։
Ստեղծագործոգթյան մեջ փոխաբերություն է համարվում այն միտքը, որ ալեկոծ ծովում խեղդվում է։ Ըստ իս «ալեկոծ ծով» ասելով հեղինակը ցանկացել է բնութագրել կյանքը, որը մարդկության վատ հատկանիշների՝ նախանձի, ագահության, պատճառով դարձել է ալեկոծ։















