Posted in Գրականություն 10

Հովհաննես Թումանյան «Լոռեցի Սաքոն»

1․ Կարդա Թումանյանի «Լոռեցի Սաքոն» պոեմը։

2․ Գտիր երախ, անձավ, քաջք, շնալիր, համկալ, փարախ բառերի բացատրությունը։

երախ – կենդանիների բերան
անձավ – քարանձավ
քաջք – բարի կամ չար առասպելական ոգի
շնալիր – շան ալյուր
համկալ – եզների փոխանակությամբ վար անելու ընկերակից
հարախ – ոչխարների հանգստանալու տեղ

3․ Գտիր հատվածներ, որտեղ երևում է, որ Սաքոն ուժեղ է ֆիզիկապես։

Աժդահա Սաքոն ընչի՞ց է վախում։
Հապա մի նայի՛ր հըսկա հասակին,
Ո՜նց է մեկնըվել։ Ասես ահագին
Կաղնըքի լինի անտառում ընկած։
Իսկ եթե տեղից վեր կացավ հանկարծ,
Գըլուխը մեխած մահակը ձեռին՝
Ձեն տարավ, կանչեց զալում շըներին
Ու բիրտ, վայրենի կանգնեց, ինչպես սար,
Էնժամ կիմանաս, թե ընչի համար
Թե՛ գող, թե՛ գազան, հենց դատարկ վախից,
Հեռու են փախչում նըրա փարախից։

Շարունակել կարդալ “Հովհաննես Թումանյան «Լոռեցի Սաքոն»”
Posted in Գրականություն 10

Մենք և վախերը

Մարդու կյանքն ընդանում է ինչպես ուրախություններով, ձեռքբերումներով, հաջողություններով, այնպես էլ վախերով։ Մենք բոլորս մանկուց ձեռք ենք բերում վախեր մթությունից, բարձրությունից, փակ տարաքներից և այլ բաներից։ Հետո ամբողջ կյանքի ընթացքում փորձում ենք ձերբազատվել դրանցից։ Մարդիկ կան, որոնց մոտ դա ընթանում է շատ հեշտ ու արագ, իսկ մյուսների մոտ՝ գուցե նաև մինչև կյանցի վերջ չի ստացվում։
Ես կարողացել եմ ձերբազատվել նման վախերից, որովհետև երբ մտածում եմ դրանց մասին, հասկանում եմ, որ դրանք սովորական բաներ են, որոնցից վախենալ ընդհանրապես պետք չէ։ Որքան վախենանք, այդքան վախերն ավելի ենք գերիշխելու։
Մարդկանց մեջ նաև տարածված է չար ոգիներից վախը։ Ի՞նչ են այդ ոգիները, արդյո՞ք իրական են։ Միգուցե դրանք իրական են, բայց ի՞նչ կարող են անել մեզ։ Միակ բանը, որ կարող են անել, դա ոչինչ չանելով մարդկանց մեջ վախ ու տագնապ առաջացնելն է։ Իսկ թե ինչպես մարդ կպատասխանի այդ վախերին, կախված է նրա ենթագիտակցությունից և որոշ չափով նաև կրթվածությունից։