«Ոսկե ցլիկը» հայկական ֆիլմերի լավագույններից մեկն է։ Ֆիլմը Նաջարյանի ցլի մասին, որն ուցում է նրա կնոջ եղբայրը տանել, սակայն այդ ամենը Նաջարյանի սրտով չէր։ Սակայն ի վերջո նրանք կարողանում են ցլին տանել։
Ֆիլմից որոշ հատվածներ վերածվել են թևավոր խոսքի։ Ինչպիսիք են՝ «Մարդը հացս կտրեց, կնիկը՝ ջուրս», «Մենք շա՞տ ունենք որ ուրիշին ենք տալիս», «Կերակրում եմ, կերակրում եմ, օրինակ էլ եմ ծառայում», «Մեր միլիոնին լավ կպահեք», «Հանուն մեր ֆերմայի չեմ քշելու»։