Քնարիկ Հակոբյան

Հայ առասպելաբանությունը սկզբնավորվել է հայկական ցեղերի և հայոց լեզվի առաջացման հետ միաժամանակ։ Պատմականորեն նախորդել է հայ գրավոր դպրությանը, դարեր շարունակ եղել ժողովրդի հոգևոր գեղարվեստական պահանջների բավարարման հիմնական միջոցը, հայ գրականության սկզբնավորման շրջանում դարձել է նրա կայուն հիմքերից ու բաղադրիչներից մեկը։

Շարունակել կարդալ “Հայկական առասպելաբանություն” →

3)24

4)18

Շարունակել կարդալ “15.09.2023” →

Communication is not that easy. While we may take it for granted in our daily lives, effective communication is a complex process that often requires more than just words. It involves not only conveying information but also ensuring that the message is understood and interpreted correctly by the recipient.

Listening, a crucial component of communication, is often overlooked. Many of us are so eager to express our thoughts that we forget to truly listen to others, leading to missed opportunities for connection and understanding.

Շարունակել կարդալ ““Communication is not that easy”” →

2)64

3)25

Շարունակել կարդալ “14.09.23” →

As a senior, this year holds a special significance for me. It marks the culmination of my high school journey and the threshold of a new chapter in life. Amidst all the uncertainties and excitement, what I’m looking forward to most this year is the opportunity to rediscover myself and work hard to apply a university.

I’m also eager to explore my passions and interests. High school often constrained my time and energy, but at the same time I dedicated many hours to the activities I love, whether it’s diving into a new book, or pursuing creative projects I’d always been curious about.

Շարունակել կարդալ ““What I’m looking forward to most this year is…”” →

«Սասնա Ծռեր»

Էպոսը վերընթերցում եմ արդեն գրեթե ամեն տարի, միաժամանակ նաև կարդում եմ նախկինում կատարած գրառումներս և համեմատում հայացքներս։ Սակայն էապես փոփոխված տարբերություն չեմ տեսնում։ Էպոսի գաղափարական ոգին հայ ժողովրդի հերոսական պայքարն է թշնամիների դեմ՝ հանուն ժողովրդի ազատության և անկախության, հայրենիքի և պետականության պահպանման։ Ըստ իս էպոսի էական ասելիքը ներկայացնելն է աշխարհին հայ մարդու պայքարը գոյատևման համար: Այնտեղ խոսվում է մարդկանց կյանքի դժվարությունների մասին, օտարի լծի տակ միշտ ճնշված լինելու մասին: Էպոսը մեզ և աշխարհին ասում է , որ հայը՝ անկախ ժամանակներից, եղել է պայքարող, ստեղծող, հողից ու քարից հաց քամող ժողովուրդ:

Մեսրոպ Մաշտոցը հանդիսանում է հայերի պատմության մեջ ամենակարևոր գործոններից մեկի հոմնադիրն ու արարիչը։
Նա ստեղծեց հայոց գրերն ու իր սերունդներին թողեց հսկա ժառանգություն, որը հետագայում եղավ մեր զարգաման և պահպանման հիմքը։
Փայլուն տիրապետելով մայրենի լեզվին` Մեսրոպ Մաշտոցն արքունիքի միջազգային գրագրություններում կիրառում էր նաև հունարենի, ասորերենի, պարսկերենի իր իմացությունը: Հայոց այբուբենը ստեղծելուց հետո Մեսրոպ Մաշտոցը հայոց դպրոցներ է հիմնում Արցախում, Սյունիքում, Գողթան գավառում: Սահակ Պարթևի նամակով Մաշտոցը Վարդանի հետ ներկայանում է բյուզանդական կայսր Թեոդոսիոս II-ին, ստանում է նրա համաձայնությունը Արևմտյան Հայաստանում ևս դպրոցներ բացելու մասին:
Այս ամենից զատ Մեսրոպ մաշտոցը զբաղվել է նաև բանաստեղծություններ գրելով և հայոց գրադարանը հարստացնելով։
Մեղք իմ բազում են յոյժ,
Ծանր են քան զաւազ ծովու,
Քանզի քեզ միայնոյ մեղայ,
Ողորմեա՛ ինձ, Աստուած:
Բաց, Տէ՛ր, զդուռն ողորմութեան,
Որ ողբալով կարդամ առ քեզ,
Քանզի քեզ միայնոյ մեղայ,
Ողորմեա՛ ինձ, Աստուած:
Հեղ յիս զգթութիւնդ քո,
Բազմումողորմ եւ մարդասէր.
Քանզի քեզ միայնոյ մեղայ,
Ողորմեա՛ ինձ, Աստուած: