Քնարիկ Հակոբյան

Թեման՝ Մերձավոր և Միջին Արևելքի երկրները 20-րդ դարի առաջին կեսին․
ա/ Արաբական երկրները
բ/ Թուրքիա
գ/ Իրան /բանավոր, էջ 73-76/․
Թեման՝ Ճապոնիան, Չինաստանը և Հնդկաստանը և արդիականացումը
ա/ Ճապոնիա
բ/ Չինաստան
գ/ Հնդկաստան /բանավոր, էջ 77-80/․

Թեման՝ Պատերազմի միջազգային իրավական կարգավորումը /էջ 240-244/․
Օգտակար հղումներ՝
«Իրտեկ» իրավական տեղեկատվական կենտրոն
«Արլիս» իրավական տեղեկատվական համակարգ
Դասագիրք՝ Հասարակագիտություն-11․
Տիգրան Հայրապետյան․«Հասարակական գիտություններ»
Ժնևի 1949թ․ օգոստոսի 12-ի կոնվենցիային կից Արձանագրություն 1
1949թ․ օգոստոսի 12-ի Ժնևի կոնվենցիան պատերազմի ժամանակ քաղաքացիական բնակչության պաշտպանության մասին
1949թ․ օգոստոսի 12-ի Ժնևի կոնվենցիան ռազմագերիների հետ վարվելակերպի մասին
Հաագայի կոնվենցիա

Տերյանի կյանքում եղել է երեք կին, որոնք ունեցել են կար.որ նշանակություն նրա կյանքում։ Նրանք երեք տարբեր կանայք էին, որոնցից ամեն մեկը այս կյանքն ընկալում էր յուրովի, որոնց Սերյանը սիրում էր յուրահատուկ ձևով:
Այդ երեք կանացից ամեն մեկի մեջ Տերյանը փնտրում էր հուսահատությունից, մենակությունից, անզորությունից իրեն դուրս բերող մեկին: Կանայք էին կարծես նրա նեցուկը, ոչ թե հակառակը:
Նրա առաջին սերը եղել է Անթառամ Միսկարյանը, ում նա առաջին անգամ ահնդիպել և հրապուրվել է տրամվայում։ Սակայն նրանց միությունը երկար ժամանակ չի ունեցել, որոհետև երբ Տերյանն արդեն պատրաստվում էր առաջարկություն անել, Անթառամը մեկնեց երկրից։ Նրանք միայն նամակագրվում էին դրանից հետո։
Նամակագրություններով լի տարիներին նրա կյանքում հայտնվեց Սուսաննա Պախալովան, ով տիրապետում էր տղամարդուն գրավելու բոլոր կանացի հնարքներին, իր կողքին պահելու խորամանկություններին: Հենց այդ հմտությունների շնորհիվ Սուսաննան վստահեցրեց Տերյանին, որ հղի է, բանաստեղծին այլ ելք չթողնելով, քան ամուսնանալ վերջինիս հետ:
Տերյանի կյանքի վերջին և ամենահոգատար կինն էր Անահիտ Շահիջանյանը: Վահանը մենակ էր, հիվանդ ու լքված, իսկ Անահիտը՝ պատրաստակամ խնամելու ու սիրելու նրան:
Այսպիսով ծանոթանալով նրա և կանանց միջև եղած հարաբերություննեին, չենք կարող լիարժեք հաստատել, որ նա դավաճան էր, քանի որ կանայք տարբեր էին, իսկ կյանքի հանդեպ պահանջները և՛ այս երեք կանանց մոտ, և՛ Տերյանի մոտ փոփոխվում էին։

The Internet is very important to us. The Internet helps us do different things easier. We can find anything that we want. The Internet is important because, through it, we can talk with our friends and play games. There are jobs that are connected to the Internet. In our school, we do lessons with computers, and that is good. We don’t take books, copybooks, pencils, or other things to school. We write lessons on the internet. But it has disadvantages as well. For example, if the internet shuts down, we can’t do lessons, but with copybooks, that can’t happen. The disadvantage is that children can copy from other blogs and learn nothing. But anyway, I like this method. Instead of learning only lessons, we also learn how to use computers, and that is very good in this century. Nowadays, people use the Internet every day, and it’s necessary to know how to use it.

The website
I watched the TedTalk video called “The Best Way to Apologize.” I’ll be honest; the video wasn’t that helpful for me because of all the tips it gave that I already knew. If you want to apologize, first of all, you need to understand what you’ve done wrong and see the situation from their perspective. In the video, there were two examples. In the first example, I think that the boy needed to think before doing it and didn’t know how to apologize afterward. And in the second example, I think both of them were wrong because they both only thought about themselves. I’m not saying it is a bad thing to prioritize yourself, but if you want to involve someone else in it as well, you need to think and let them know what decision you’ve made and not just do whatever you want and then apologize.
I also want to say that apologizing isn’t a simple thing, and it’s not okay to do it every minute for every single thing because it will lose its meaning. And always remember, apologies aren’t about getting forgiveness and moving on; they’re about expressing remorse and accepting accountability. And the best apologies are just the first step in the process of reconciliation.

Website

Today’s grandparents are joining their grandchildren on social media, but the different generations’ online habits couldn’t be more different. In the UK the over-55s are joining Facebook in increasing numbers, meaning that they will soon be the site’s second biggest user group, with 3.5 million users aged 55–64 and 2.9 million over-65s.

Sheila, aged 59, says, ‘I joined to see what my grandchildren are doing, as my daughter posts videos and photos of them. It’s a much better way to see what they’re doing than waiting for letters and photos in the post. That’s how we did it when I was a child, but I think I’m lucky I get to see so much more of their lives than my grandparents did.’

Վահան Տերյանը գրական աշխարհին թողել է բազում նամակների շարք, որոնց մեծամասնությունն ուղված է եղել կանանց։ Ընթերցեցի Անթառամ Միսկարյանին, Նվարդ Թումանյանին և Ավետիք Իսահանկյանին ուղված նամակներից։
Նախ ուզում եմ նշել, որ Վահան Տերյանի նամակները կարծես առանձին գրական ստեղծագործություններ լինեն, որովհետև ամեն տողում ասելիքին տված է գեղեցիկ նկարագրություն։
Կարծում եմ՝ բոլորս Տերյանին որոշ չափով գիտենք որպես «թախծոտ» բանաստեղծ, որը նաև երևում է նրա նամակներում.
Այսօր անընդհատ անձրև է թափվում։ Այդպիսի եղանակը միշտ թախիծ է բերում, ցավ է պատճառում։ Հոգիդ ճմլում է ինչ–որ տրտմություն, պատ ­ ճառազուրկ ու խորունկ։ Երեկոն ձգվում է երկար, և գիշերն անձայն է, լուռ, ծանր։ Ունկնդիր ես լինում անձրևի երգին, կաթիլների անլռելի, ձանձրալի զրույցին ու գիշերի անսահման լռությանը, և թվում է, թե դա վաղուց այդպես է, շատ վաղուց, և որ այդպես էլ պետք է լինի, այլ կերպ չի էլ կարող լինել։
Անթառամ Միսկարյանին ուղված նամակից կառանձնացնեմ հետևյալ տողերը, որովհետև կարծում եմ՝ շատ իմաստալից են և արժի դրան ուշադրություն դարձնել.
Մի բան կուզենայի ասել. մի՛ պահանջեք և մի՛ որոնեք ամեն ինչի մեջ խիստ տրամաբանություն, որովհետև դժվար է տրամաբանություն գտնելը և հատկապես մարդկային զգացողությունների մեջ, նույնիսկ ավելին՝ այդ ասպարեզում տրամաբանություն գտնելու ոչ մի հնարավորություն չկա, և մենք, երբեմն կարծելով, թե գտնում ենք այդ տրամաբանությունը, սոսկ խաբում ենք մեզ, ոչ ավելին։
Ավետիք Իսահակյանին ուղված նամակների մեջ կար ջերմությոնուն։ Ինչպես նաև նկատեցի, որ նա միակն էր, ում հասցեագրված նամակներն ավարտվում են «Քո Վահան» տողով, այլ ոչ թե «Վահան Տերյան/ Ձեր Վահան/ Վահան»-ով։