Գուրգեն Խանջյան «Համբերություն քեզ, մարդ ջան…»
Գիտե՞ք ամենաուսուցողական պահը որն է։ Ինձ համար դա նոր մարդկանց՝ գրողների, աշխատանքներին ծանոթանալը, տարբեր կարծրատիպերի, մտածելակերպերի և աշխարհայացների բացահայտումն է։ Այսօր ծանոթացա Գուրգեն Խանջյանի ստեղծագործություններին։ Նշեմ, որ նրա գրիչը յուրահատուկ է՝ գրված է պարզ և բոլորին հասկանալի լեզվով, սակայն պարունակում է խորը և իմաստալից բովանդակություն։
Այսօր ընթերցեցի «Համբերություն քեզ, մարդ ջան…» ստեղծագործությունը։ Այն գրված էր կյանքի, նրա փուլերի, դժվարությունների մասին։ Այստեղ խոսվում է կյանքի բանաձևի մասին, որն անփոփոխ է յուրաքանչյուրի համար։ Ըստ դրա մարդիկ ծնված օրվանից շարժվում են այնպես, ինչպես թելադրում է հասարակություը։ Ինքս շատ եմ մտածել այս հարցի շուրջ՝ «Ի՞նչպես կլիներ կյանքը, եթե չլիներ հասարակությունը, նրա կարծիքը, ավանդությունները և սովորությունները»։ Հետո հասկացա, որ կյանքը կլիներ բոլորովին ուրիշ, մենք ևս, բայց այդ ժամանակ մեր գլխում կծվեն նոր հարցեր, չէ՞ որ մենք միշտ մտածում ենք նրա մասին՝ ինչը չկա։
Նշեմ նաև, որ պատմվածքի սկզբնական հատվածը նմանեցրի Ջորջ Օրուելի վերջերս ընթերցած գրքերից մեկին՝ «Անասնաֆերմային»։ Կարծում եմ՝ նման են նրանով, որ երկու ստեղծագործություններում էլ խոսվում է ազատության ձգտման մասին։ Այստեղ՝ մարդիկ, այնտեղ՝ անասնաֆերմային կենդանիները։ Սակայն ի վերջո երկուսն էլ հասնելով իրենց ազատությանը իրենք իրենց համար են ստեղծում սահմաններ, արգելքներ և նորից նմանվում նախկինում եղածին։
Քնարիկ Հակոբյան 