Քնարիկ Հակոբյան

“ Письмо Старому году”

Осталось несколько дней, и 2020 год закончится. В 2019 году все с нетерпением ждали 2020 года, у всех были хорошие представления о новом годе. Всем нам казалось, что этот год будет таким же прекрасным, как цифры на взгляд, но этот год был одним из худших. Пожар в Австралии, митинги чернокожих,  распространение коронавируса, войны.. Самой болезненной из которых была армяно-азербайджанская… С нетерпением жду конца этого года. Надеюсь, что 2020 год принесет с собой все плохое, 2021 год будет одним из лучших.

«Ժողովրդավարություն» եզրույթը առաջացել է Հին Հունաստանում, մ․թ․ա 5-րդ դարում։ Ժողովրդավարությունը նշանակել է ժողովրդի իշխանություն։ Ներկայումս առավել տարածված է սահմանել ժողովրդավարությունը որպես վարչակարգի տեսակ։ Ժողովրդավարական կառավարության հիմնումը նախ և առաջ բխում է մարդու իրավունքների, շահերի և բարեկեցության ապահովությունից։

Ժողովրդավորության հիմնական սկզբունքներից են՝

• Հավասարություն։ Այս գաղափարը վերաբերում է օրենքի առջև քաղաքացիների հավասարությանը, քաղաքացիների ունեցած հնարավորություններրի հավասարազորությանը` անկախ էթնիկ, սեռական և կրոնական։
• Քաղաքացիների մասնակցությունը։ Ժողովրդական վարչակարգում քաղաքացիներն ունեն ոչ միայն իրավունքներ, այլև պարտականություն մասնակցելու քաղաքական կյանքին։
• Ընտրություններ։ Ընտրությունները հնարավորություն են տալիս քաղաքացիներին իրենց ձայնը տալու նախընտրած թեկնածուներին, որոնք հետագայում կներկայացնեն իրենց շահերն ու իրավունքները քաղաքական որոշումների ընդունման գործընթացում։
• Հաշվետվողականություն և թափանցիկություն։ Հաշվետվողականությունը պետք է լինի և՛ ուղղահայաց, և՛ հորիզոնական։ Ուղղահայաց հաշվետվողականությունը առաջնորդի կամ պաշտոնյաների հաշվետվողականությունն է իրենց որոշումների և գործունեության մասին քաղաքացիների առջև, իսկ հորիզոնականը՝ հաշվետվողականությունն է պաշտոնյաների միջև, որն առավել արդյունավետ է դառնում  թափանցիկության ապահովման միջոցով։
• Մարդու իրավունքներ և հիմնարար ազատություններ։ Ժողովրդավարական վարչակարգերը ձգտում են մարդու իրավունքների ու հիմարար ազատությունների պաշտպանմանը։

Ժողովրդավարական վարչակարգում որոշումների ընդունման գործընթացը լինում է երկու տեսակի՝ ուղիղ և ներկայացուցչական։ Ուղիղ ժողովրդավարության ժամանակ քաղաքացիները իրենք են մասնակցում քաղաքական որոշումների կայացման գործընթացին առանց միջնորդների ներգրավման։ Ներկայացուցչական ժողովրդավարությունը առավել տարածված ձև է, որի ժամանակ քաղաքացիները ընտրում են ներկայացուցիչներ, որոնք մասնակցում են քաղաքական որոշումների կայացման գործընթացին։

Ժողովրդավարության առանցքային ճյուղերն են օրենսդիր, գործադիր, դատական մարմինները և դրանց հստակ տարանջատվածությունը և անկախությունը։ Օրենսդիր մարմինը կատարում է ներկայացուցչական, օրենքների ու նախագծերի մշակման գործառույթ։ Գործադիր մարմինը պատասխանատու է օրենսդիր մարմնի կողմից ընդունված օրենքների ու նախագծերի կիրառման համար, ապահովում է սահմանադրականություն։ Դատական մարմինը իրականացնում է արդարադատություն, լուծում իրավական վեճեր՝ ղեկավարվելով օրենքներով։ Իշխանության չորրորդ ճյուղ են համարվում լրատվամիջոցները, որոնք նույնպես կարևոր բաղադրիչ են ժողովրդավարական վարչակարգում բազմակարծություն ապահովելու հարցում։

Ժողովրդավարական վարչակարգերը լինում են տարբեր տեսակների, որոնք դասվում են երկու հիմնական խմբում՝ թերի ժողովրդավարություն ու լիարժեք ժողովրդավարություն։ Ժողովրդավարության կայացման հինգ ոլորտներն են՝  օրենքի գերակայությունը, պետական կառավարման համակարգը, քաղաքական հասարակությունը, քաղաքացիական հասարակությունը։

• 

• 

• 

• 

• 

• 

Բջջի բաժամումը՝ միթոզ

Միտոզը կազմված է չորս հաջորդական փուլերից։
1. Միտոզի Պրոֆազ  փուլում տեղի է ունենում հոմոլոգ քրոմոսոմների կոնդենսացիա և սկսվում է բաժանման  ձևավորումը: Մարդու և կենդանիների բջիջներում սկվում է ցենտրիոլների հեռացումը, ձևավորվում են բաժանման բևեռները:
2. Միտոզի Մետաֆազ փուլում քրոմոսոմների շարժումը դադարում է,նրանք տեղավորվում են բջջի այսպես կոչված հասարակածի վրա` բևեռներց հավասարաչափ հեռավորության վրա, մի հարթության մեջ` առաջացնելով մետաֆազային թիթեղիկ:Կարևոր է նշել, որ այս դիրքում նրանք մնում են բավականին երկար ժամանակ, որի ընթացքում բջջի մեջ կատարվում են նշանակալից վերփոխումներ, որից հետո միայն կարող է տեղի ունենալ քրոմոսոմների իրարից հեռացումը: 
3. Միտոզի Անաֆազ փուլում քրոմոսոմները հեռանում են իրարից դեպի հանդիպակած բևեռներ. վեջինները նույնպես շարունակում են իրարից հեռանալ:
4. Միտոզի Թելոֆազ փուլում արդեն առանձնացված քրոմոսոմների խմբերի շուրջ ձևավորվում են բջջի կորիզների թաղանթներ, որոնք ապակոնդենսացվում են և առաջացնում են երկու կորիզներ:
Միտոզը բաժանման այնպիսի եղանակ է,որի արդյունքում գենետիկական տեղեկատվությունը հավասարաչափ բաշխվում է բջիջների միջև։Դա ապահովում է բջջից բջիջ,սերնդից սերունդ ժառանգական կայուն փոխանցումը։Դրանում է միտոզի հսկայական կենսաբանական նշանակությունը։

Քրոմոսոմի կառուցվածքը

Քրոմոսոմը կորիզի գլխավոր բաղադրիչն է, որը լավ է երևում բջջի բաժանման ժամանակ, և որի հիմնական ֆունկցիան ԴՆԹ-ի պահպանումն է և փոխանցումը սերնդեսերունդ։
Քրոմոսոմները երևում են միայն բաժանվող բջիջներում. ունեն բարակ՝ 14 նմ տրամագծով թելերի ձև։ Քրոմոսոմներն ունեն բարդ կառուցվածք։ Բջջի բաժանման սկզբնական և միջին փուլերում նրանք կազմված են երկու իրար կցված թելանման կամ ձողաձև մարմնիկներից՝ քրոմատիդներից։ Վերջիններս ոլորված են գալարաձև և կախված գալարվածության աստիճանից, քրոմոսոմները փոխում են իրենց չափերը՝ երկարանում կամ կարճանում։ Քրոմատիդները իրենց հերթին կազմված են մեկ կամ մի քանի զույգ թելիկներից՝ քրոմանեմաներից, որոնք լուսային մանրադիտակով տեսանելի ամենափոքր կառուցվածքներն են։

• Написать сочинение » Интернет в моей жизни».

Миллионы людей по всему миру используют интернет каждый день. Интернет очень полезен, потому что это огромная база данных и знаний, где вы можете найти любую вещь, которую вы хотите. Интернет помогает узнать много. В настоящее время существует очень разных популярных социальных сетей, где связаться с друзьями и родственниками также не сложно. С другой стороны, я думаю, что интернет становится образом жизни человека, и это очень вредно для нашего здоровья. Я не хочу сказать, что я против интернета, но его использование должно иметь разумные пределы.

• Напишите предложения, вставляя глаголы писать – написать; описывать – описать.

К следующему занятию мне нужно написать небольшой доклад о творчестве художника И. Левитана. 2. В романе М. Булгакова «Мастер и Маргарита» описывает события, происходящие в Москве 20-х годов прошлого века. 3. Музыку к своей опере «Пиковая дама» П. Чайковский описал очень короткий срок. 4. Основные закономерности порядка слов в русском языке были написаны в 60-70-е годы прошлого века. 5. В сочинениях студенты описывают свои самые интересные впечатления от поездки в Среднюю Азию. 6. Он хотел описать красоту увиденного, но ему не хватало слов. 7. Для детей написал много интересных, увлекательных книг. 8. Чтобы красочно описать какое-либо, событие, надо обладать даром рассказчика.

Ժիրայր Լիպարիտյան «Ի՞նչ կատարվեց և ինչո՞ւ»

Ժիրայր Լիպարիտյանի այս հոտվածը բազմաթիվ հարցերի պատասխան է։ Նա այս հոդվածում ներկայացրել է վեց դրույթներ և խոսել դրանց մասին։ Յորաքանչյուրը փորձում է արտահայտել և տեսանելի դարձնել բոլորին, ես նույնպես կցանկանայի կիսվել իմ կարծրատիպերով, թե ինչպես եմ վերաբերվում տվյալ հարցերին։

1. Հայաստանը, Արցախը եւ հայկական աշխարհը կրել են պատմական մասշտաբի կորուստ։

Հայաստանը այս պատերազմում կորցրեց իր ամենաթանկերին՝ իր որդիներին, իր պահապանների և այն հողերը, որնց վրա թափվել էր իր հերոս ՏՂԱՆԵՐԻ արյունը։ Կարծում եմ, որ եթե նույնիսկ վերջնական որոշումը լինելու էր հողերի փոխզիջումը, ապա դա կարելի էր ավելի շուտ ձեռնարկել և թույլ չտալ, որ պատմության մեջ հերոսների թիվը շատանաին։

2. Պարտությունից հետո մենք շփոթված ենք եւ շփոթություն ենք տեսնում մեր շուրջը։

Մենք պարտությունից հետո շփոթված էինք, որովհետև մեկ ամսից ավել հավատացած ենք եղել, որ հաղթելու ենք։ Մենք վստա ինք մեր հաղթանակի վրա, որովհետև տեսնում էինք զինվորների ու ազգի եռանդն ու հայրենասիրությունը։ Այդ ամենը տեսնելուց հետո անհնար էր մտածել պարտության մասին։ Սակայն մենք մոռացել էինք թե ում դեմ էինք կռվում, մենք կռվում էինք պետությունների դեմ, որոնք ամիսներ շարունակ պատրաստվել են պատերազմի և ունեին հարուստ բանակ։
Մեկ է, այս ամենից հետո ես գիտեմ որ հայերն են հաղթել, ոչ թե տարածքային տեսանկյունից, այլ հավատի, որովհետև Աստված մեզ հետ է և մենք չենք կարող պարտվել, իսկ եթե նույնիսկ պարտվել ենք, ապա դա ժամանակավոր բնույթ է կրու։

3. Մեր հիմնական հարցը մեր մտածելու կերպի մեջ է։

Այո՛, համաձայն եմ այս մտքի հետ։ Մտածելու կերպը շատ մեծ կաևորություն ունի։ Մենք մտածում էինք, որ հաղթելու ենք և այդ պատճառով մեր մտքի համար շատ անսովոր էր լսել պարտություն բառը։ Սակայն պետք էր խելացի վարվել և նույնիսկ պարտությունից հետո չկոտրվել և գործել այնպես, որ մեր հաջորդ քայլը լիներ հաղթանակը, ոչ թե ներքին պատերազմը:

Ժիրայր Լիպարիտյան «Ինչո՞ւ բանակցությունները ձախողվեցին»

Ժիրայր Լիպարիտյանի այս հոտվածը ձախողված բանակցությունների մասին են։ Նա ասում է, որ այդ՝ «ինչո՞ւ բանակցությունները ձախողվեցին» հարցը անհրաժեշտ էր անհապաղ անդրադառնալ։ Նա այդ հարցը անվանում էր հեշտ, բայց միևնույն ժամանակ ամենադժվար քննարկումն ունեցողներից։ Ըստ իս՝ այս, յուրաքանչյուրն, ով կոքից է նայում այս հարն իրեն թվում է, թե այն շատ հեշտ է հարթելը, բայց, երբ դու ներգրավվում ես այդ հարցի լուծման քննարկմանը, հասկանում ես, որ դա ամենևին էլ հեշտ չէ և ունի բազմաթիվ բարդություններ։ Ժիրայր Լիպարիտյանը այս հարցի պատասխանի իր տեսակռտը շատ գեղեցիկ կերպով ներկայացրել է և յուրաքանչյուրը, ով ինքը չի կարողանում կողմնորոշվել այս հարցում, խորհուրդ կտամ այն անպայման ընթերցի։

Ժիրայր Լիպարիտյան «Քայլ, այս անգամ մի մեծ քայլ՝ դեպի ետ»

Ժիրայր Լիպարիտյանը իր այս հոդվածում ներկայացնում է սեպտեմբերին սկսված և նոյեմբերին ավարտված հայ-ադրբեջանական պատերազմի մասին։ Սակայն այս պատերազմը չի կարելի անվանել միայն հայ-ադրբեջանական, որովհետև Ադբեջանը միայնակ չէր գործում, նրա հետ էր նաև Թուրքիան։ Հոդվախում ներկայացվում  մարդկանց կարծրատիպերը պատերազմի ժամանակ։ Ըստ Ժիրայր Լիպարիտյանի մարդիկ պատերազմական օրերին արցածի հարցի շուրջ լինում էին երեք տեսակի։
Հոդվածում նաև կար հատված, որտեղ ասվում էր, թե զինվորների քաջությունն ու բանակի հայրենասիրությունը բավական չեն հաղթանակ ապահովելու համար։ Ըստ իս զինվորների քաջությունն ու բանակի հայրենասիրությունը ամենամեծ կետն է պատերազմում, որի պակասը հայերի մոտ չկար հայ-ադրբեջանական պատերազմում։ Սակայն բայի դրանից նաև մեծ նշանակություն ունեն բանակի պատրաստվածությունը, բանակի թիվը, զինտեխնիկայի պաշարներ։ Ըստ իս մեր կառավարությունը այսուհետ կզբաղվի նաև այդ հարցով, որպիսի յուրքանչյուր իրավիճակում հայ բանակը պատրասված լինի։
Կցանկանայի խոսել նաև ժողովրդից։ Պատերազմի ընթացքում հայ ժողովուրդը պատրաստակամ էր յուրաքանչյուր հարցում, սակայն պատերազմի ավատից հետո նրանք սխալ ուղի բռնեցին։ Ես կարծում եմ, որ եթե ամբողջ ազգով միավորվեինք, աջակցեինք և օգնեինք կառավարությանը հիմա չէինք ունենա այս վիճակը։ Սակայն ժողովուրդը չցանկացավ այդպես, ստեղծելով նաև ներքին կռիվներ և անհանդուրժողականություն։ Հուսամ այս ամենից ազգը դասեր կքաղի և այսուհետ կանի ավելի գիտակցված քայլեր։